Во викиншка гробница кај Кембриџ пронајден „џиновски“ скелет со траги од хируршка интервенција
Археолози од Кембриџ универзитет открија масовна гробница од 9. век со скелет висок 195 см и докази за трепанација на черепот.
Во викиншка масовна гробница во близина на Кембриџ е откриен скелет на маж висок речиси два метра, што за 9. век претставувало вистинска реткост и би бил сметан за „џин“ според тогашните мерила. Откритието го направил тим студенти од Кембриџ универзитет за време на практична археолошка обука на локалитет оддалечен околу пет километри од градот.
Ископувањето првично не ветувало значајни наоди, но ситуацијата се сменила со откривање масовна гробна јама од 9. век. Според бројот на пронајдени черепи, археолозите заклучиле дека во јамата имало посмртни остатоци на најмалку десет лица. Највпечатлив бил скелетот на млад маж висок околу 195 сантиметри, што е далеку над просечната висина за тој период, која изнесувала околу 168 сантиметри.
Дополнителна мистерија претставува дупката со пречник од околу 2,5 сантиметри во неговиот череп. Експертите сметаат дека станува збор за траги од трепанација – хируршка интервенција која во минатото се користела како обид за олеснување на силни главоболки, епилепсија или други мозочни нарушувања. Можно е младиот човек да имал тумор на хипофизата што довел до прекумерно лачење на хормонот за раст, што би ја објаснило неговата невообичаена висина.
Истражувачите наведуваат дека локалитетот се наоѓа во Кембриџшир, област која во тоа време била погранична зона меѓу саксонското кралство Мерсија и Источна Англија. Во 874 година, т.н. Голема викиншка војска го нападнала регионот, по што областа паднала под викиншка власт. Се претпоставува дека масовната гробница е директно поврзана со овие воени судири.
Во јамата биле пронајдени и целосни и распарчени скелети – од одделни черепи без тела, до сложени екстремитети и неколку комплетни скелети. Некои од коските покажуваат траги од насилство, вклучувајќи пресечена вилица кај еден од мажите, што укажува на обезглавување. Позициите на телата сугерираат дека дел од жртвите биле фрлени без погребна церемонија, веројатно по битка или масовна егзекуција.
Археолозите сметаат дека дел од телата можеби биле изложувани како трофеи, а подоцна собрани и фрлени во заедничка јама. Сепак, нема доволно докази за систематско распарчување, па можно е дел од остатоците да се распаднале природно пред да бидат погребани.
Откритието дава редок увид во суровата реалност на конфликтите меѓу Саксонците и Викинзите и покажува дека зад историските легенди стојат вистински човечки судбини. „Џинот“ од гробницата, иако необичен по својот раст, е уште еден сведок за нестабилното и насилно време во кое живеел.
