Свети Симеон Мироточив – празник на верата, здравјето на децата и надежта за потомство
На 26 февруари се празнува Свети Симеон Мироточив. Дознајте кои обичаи се почитуваат за здравје на децата и кои народни верувања се поврзани со овој значаен православен празник.
Православната црква и верниците на 26 февруари го одбележуваат празникот на Свети Симеон Мироточив, еден од најзначајните светители во српската историја и духовност. Празникот е придружен со низа народни обичаи и верувања кои се пренесуваат со векови.
Свети Симеон Мироточиви, со световно име Стефан Немања, е основач на династијата Немањиќи. За време на своето владеење ја проширил и зацврстил српската држава, а во духовна смисла се истакнал со борбата против богомилството. На крајот од животот се замонашил и заминал на Света Гора, во манастирот Хиландар, каде живеел уште седум месеци и починал во 1199 година.
Неговите мошти, по желба на синот Свети Сава, биле пренесени во Рашка во 1208 година, а потоа положени во манастирот Студеница, задужбина на Стефан Немања, каде и денес се чуваат како голема светиња.
За време на животот, Стефан Немања подигнал бројни цркви и манастири, меѓу кои се издвојуваат Ѓурѓеви Ступови, Богородичиниот манастир и манастирот Свети Никола кај Куршумлија. Поради таквото духовно и државничко наследство, Српската православна црква го слави како Свети Симеон Мироточиви – првиот светител од лозата на Немањиќите.
Во народната традиција, празникот се одбележува како и другите крсни слави – со славски колач, жито (коливо), вино и осветување од свештеник. Посебно место има верувањето дека на овој ден треба да се оди во црква, да се запали свеќа и да се помоли за здравје на децата.
Според народното предание, зрно грозје од лозата во Хиландар, за која се верува дека ја засадил самиот Свети Симеон, со пост и искрена молитва може да им помогне на нероткините да добијат потомство.
Во минатото, празникот бил поврзан и со панаѓури и вашари, кои се одржувале во негова чест. Денес овој обичај е зачуван само во некои краеви, каде празникот сè уште има и силна општествена димензија на заедничко собирање.
Народните преданија дополнително го збогатиле ликот на Стефан Немања, опишувајќи го како „змајовит човек“ – симбол на сила, храброст и успешен воин во борбите со Византија.
