Русија враќа ранети војници на фронтот: „Ги користат како мамка“
Русија сè почесто враќа ранети војници на фронтот во Украина, а според сведоштва од бојното поле, меѓу нив има и луѓе со сериозни повреди и инвалидитет. Дел од нив наводно се испраќаат во исклучително ризични напади со уште една сурова задача – да го привлечат украинскиот оган и да помогнат во откривањето на непријателските позиции.
Ваквата практика доаѓа во момент кога руската армија се соочува со огромни човечки загуби и постојан притисок да обезбеди доволно луѓе за продолжување на офанзивните операции. Според проценката на Центарот за стратешки и меѓународни студии (CSIS), Русија од почетокот на целосната инвазија во февруари 2022 година до јуни 2026 година претрпела околу 1,4 милиони загуби на бојното поле, вклучувајќи загинати, ранети и исчезнати војници. CSIS проценува и дека бројот на загинати може да достигнува меѓу 400.000 и 450.000.
Ранетите како мамка за откривање украински позиции
Еден од највознемирувачките аспекти на оваа тактика го опишува Никола Мелник, поранешен офицер на украинската 47. механизирана бригада. Според него, ранети или војници со инвалидитет се испраќаат напред, по што руските сили набљудуваат од каде реагираат украинските беспилотни летала и огнените позиции.
На тој начин, тврди Мелник, првата група практично станува мамка. Доколку украинските сили отворат оган или испратат дронови кон неа, Русите можат да се обидат да го утврдат местото од кое бил извршен нападот, а потоа да ги гаѓаат тие позиции пред да испратат поспособна пешадија.
„Руските команданти се доведени во ситуација во која имаат наредба да нападнат, но немаат доволно способни војници“, објаснува Мелник. Според него, последицата е испраќање во борба на ранети, лица со инвалидитет и практично секој што може да биде употребен за исполнување на наредбата.
A Russian soldier on crutches was spotted attempting to advance toward Ukrainian positions in the Pokrovsk sector.
Aerial reconnaissance from the Spartan Brigade captured the moment, yet another example of how the enemy sends forward its troops regardless of their physical… pic.twitter.com/ziVs3rVApk
— Saint Javelin (@saintjavelin) April 16, 2025
На фронтот и со патерици
Посебно внимание предизвикал случајот на 50-годишниот Сергеј Александрович Писарчик, припадник на руската 69. моторизирана стрелачка дивизија. Според рускиот антивоен канал Mobilization News, тој во мај 2026 година испратил последна видеопорака до своето семејство.
На снимката, според извештајот што го пренесува „Форбс“, се гледале шест руски војници со инвалидитет, меѓу кои и луѓе што се движеле со патерици, пред да бидат испратени во борба. За целата група наводно имало само три панцири и две автоматски пушки.
Слични сведоштва се појавувале и претходно. Руски војници од 51. армија во 2025 година се пожалиле дека делумно закрепнати борци повторно се испраќаат на првата линија, без соодветен одмор и ротација. Во други сведоштва се споменуваат и војници со сериозни повреди кои, наместо да продолжат со лекување, повторно добивале наредба да се вратат на фронтот.
Рускиот воен блогер Анастасија Кашеварова, поранешна советничка на претседателот на Државната дума Вјачеслав Володин, уште во 2024 година предупредувала на вакви случаи. Таа опишала доброволец со тешка повреда на ‘рбетот и парализирани нозе, за кого, според нејзиното сведоштво, постоел притисок повторно да биде испратен во воена служба.
Огромните загуби го зголемуваат притисокот врз руската армија
Проблемот е тесно поврзан со размерот на руските загуби. Анализата на CSIS покажува дека во 2026 година Русија губела меѓу 30.000 и 34.000 луѓе месечно, додека проценетиот број нови регрути бил околу 27.000 месечно. Ако овие проценки се точни, загубите веќе го надминуваат темпото со кое армијата успева да ги пополнува своите редови.
CSIS меѓу причините за толку високите загуби ги наведува руската стратегија на исцрпување, слабостите во комбинираното војување, проблемите со обуката и тактиката, корупцијата и нискиот морал. Истовремено, украинската одбрана во длабочина и масовната употреба на беспилотни летала дополнително го отежнуваат движењето на руската пешадија.
Токму недостигот од луѓе способни за борба, според соговорниците на „Форбс“, создава дополнителен притисок врз командантите. Наместо единиците да бидат повлечени и пополнети со целосно способни војници, дел од ранетите повторно се враќаат во борбените формации.
Кога извештаите од фронтот стануваат поважни од реалноста
Во позадина постои уште еден проблем – начинот на кој успехот се прикажува низ рускиот команден синџир. Според извештаите што ги наведува „Форбс“, командантите можат да бидат под силен притисок да покажат напредок, што создава поттик реалната состојба на теренот да се прикажува пооптимистички.
Мали групи војници во такви услови можат да бидат испраќани длабоко кон украинските позиции со задача да постават руско знаме или да создадат доказ дека одредена точка е освоена, дури и кога руските сили немаат трајна контрола врз поширокиот простор.
Таквиот систем дополнително го зголемува притисокот врз единиците. Ако командата веќе пријавила напредување, војниците на теренот потоа мора да се обидат фактички да ја достигнат линијата која на хартија веќе била претставена како освоена.
Chasiv Yar, Donetsk region. Russian assaultmen from the so-called “crutch battalions” – one occupier walks with two sticks, while the other crawls on all fours. pic.twitter.com/MTf0INCkHa
— Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) February 25, 2025
Мобилизацијата останува политички чувствително прашање
Шон Пинер, поранешен британски војник кој се бореше во Мариупол и беше заробен во 2022 година, смета дека Москва е свесна оти води долга војна на исцрпување, но и дека нова голема мобилизација би носела политички ризици во Русија.
Според него, враќањето на ранетите во борба овозможува да се пополнуваат истрошените јуришни единици и да се одржува бројноста на фронтот без нова масовна мобилизација. Но, цената на таквиот пристап се гледа во квалитетот на единиците.
Колку повеќе една армија се потпира на исцрпени, повредени или слабо мотивирани војници, толку потешко станува долгорочно да ги задржи моралот, иницијативата и оперативната способност, оценува Пинер.
Војна во која човечките резерви стануваат клучни
Прашањето затоа не е само колку луѓе Русија може да испрати на фронтот, туку колкав дел од нив навистина се физички и психолошки способни за продолжување на борбите.
Податоците на CSIS покажуваат колку сериозен станува овој проблем: проценетите руски месечни загуби во 2026 година веќе го надминуваат проценетиот прилив на нови регрути.
Во војна што сè повеќе се претвора во натпревар на издржливост, луѓето, беспилотните летала, муницијата и способноста за обновување на единиците стануваат еднакво важни како освоените километри. Извештаите за враќање на тешко ранети војници во борба затоа се и показател за поширокиот притисок под кој се наоѓа рускиот воен систем.

