Реал Мадрид има поголем проблем од грешките на судиите

Реал Мадрид има вистинска причина да биде бесен по мадридското дерби. Една од најспорните судиски одлуки подоцна беше признаена како грешка, а Жозе Мурињо јавно покажа фотографии од ситуациите за кои сметаше дека го оштетиле неговиот тим. Но кога ќе се тргнат судиите од центарот на приказната, останува проблем што за Мадрид може да биде многу поопасен.

По седум кола во Ла Лига, Реал Мадрид има 15 бодови и веќе заостанува шест зад Барселона, која го започна првенството со максимални 21 бод.

Поразот со 2:1 од Атлетико Мадрид дополнително ја подигна температурата. Мурињо по натпреварот не зборуваше само за играта. Пред новинарите донесе фотографии од две спорни ситуации и тврдеше дека Атлетико требало да остане со девет фудбалери.

Незадоволството не беше целосно без основа.

Шпанскиот Технички комитет на судии подоцна оцени дека Канг Ин Ли требало да добие црвен картон по стартот врз Федерико Валверде. Во исто време, комитетот ја поддржа одлуката Кристијан Ромеро да добие жолт, а не црвен картон за дуелот со Џуд Белингам, како и исклучувањето на Дин Хојсен по интервенцијата на ВАР.

Со други зборови, Реал навистина беше оштетен во една важна ситуација, но не сите забелешки од Мадрид беа потврдени.

Судењето стана погласно од фудбалот

По дербито приказната многу брзо се прошири надвор од самиот натпревар.

Реал го критикуваше судењето, Мурињо го нападна начинот на кој бил избран судискиот тим, а спорот потоа прерасна и во нов конфликт со претседателот на Ла Лига, Хавиер Тебас.

Така, поразот од Атлетико постепено престана да биде само фудбалска тема. Разговорот се префрли кон судиите, ВАР, судиските комисии и односот меѓу Реал и раководството на лигата.

Сето тоа е важен дел од приказната. Но за Мурињо постои и друг проблем, кој нема да исчезне со подобро судење.

Мурињо веќе предупреди дека Реал ја губи контролата

Проблемите не почнаа во дербито.

Само неколку дена претходно Реал водеше со 2:0 против Елче. Натпреварот изгледаше речиси завршен, но домаќините во второто полувреме успеаја да израмнат на 2:2. Реал на крајот победи со 3:2, благодарение на доцен погодок, но самиот Мурињо по средбата отворено зборуваше за нешто што очигледно го загрижува.

Неговиот тим, според тренерот, има моменти во кои престанува да го контролира натпреварот кога ќе почувствува дека работата е завршена.

Тоа е многу позначајно од еден случаен примен гол.

Контролата значи екипата да знае кога треба да забрза, кога треба да го смири натпреварот, како да ја задржи топката и како да го спречи противникот повторно да влезе во игра.

Реал веќе имаше слични проблеми и во претходниот период. Ремито со Жирона беше уште еден пример за натпревар во кој мадридскиот клуб имаше иницијатива, но не успеа целосно да ја претвори во резултат и контрола.

Реал е најопасен кога натпреварот ќе се отвори

Парадоксот е што овој состав на Реал Мадрид може да изгледа спектакуларно токму кога натпреварот станува непредвидлив.

Тоа добро се виде и против Интер во Лигата на шампионите. Реал победи со 2:1, создаваше шанси и беше исклучително опасен, но натпреварот беше отворен и на двете страни.

По тој меч и самиот Мурињо призна дека не сака таков хаос. Реал можел да постигне многу повеќе голови, но и Интер имал простор за сопствени шанси. Португалецот јасно порача дека сака неговиот тим да напаѓа, но истовремено да има целосна контрола.

Токму тука се гледа и најголемата сила и најголемата слабост на сегашниот Реал.

Кога има простор, Килијан Мбапе и Винисиус Жуниор можат за неколку секунди да стигнат пред противничкиот гол. Белингам може да влезе од втор план, а брзината на целата офанзивна линија го прави Реал исклучително опасен во транзиција.

Но кога противникот нема намера да му го даде тој простор, сликата се менува.

Кога средината е затворена, одбраната стои компактно и Реал мора подолго да ја гради акцијата, индивидуалниот квалитет повеќе не е доволен сам по себе.

Првиот притисок е силен, но зад него останува простор

Мурињо сака неговата екипа агресивно да го нападне противникот високо на теренот. Но и самиот претходно објасни дека ниту еден тим не може да притиска високо непрекинато во текот на сите 90 минути.

Затоа вистинското прашање не е дали Реал може да притиска, туку што се случува кога првиот бран на притисок ќе биде пробиен.

Тогаш линиите понекогаш се оддалечуваат една од друга. Напаѓачите остануваат високо, средниот ред мора да покрива голем простор, а противникот добива можност со неколку точни додавања да излезе од притисокот.

Сличен проблем се појавува и кога Реал повторно ќе ја освои топката.

Ако околу фудбалерот кој ја примил нема доволно блиски опции, нападот многу брзо се претвора во индивидуален обид. Наместо екипата да ја задржи топката и повторно да го постави противникот под притисок, играта повторно се отвора.

За екипа со брзината на Реал тоа понекогаш изгледа опасно и возбудливо. Но за тим кој сака да освои Ла Лига, постојаната размена на напади е ризик.

Мбапе и Винисиус бараат ист простор

Следната задача на Мурињо е уште почувствителна, затоа што директно ги допира најголемите ѕвезди во составот.

Мбапе и Винисиус можат да играат заедно. Проблемот не е нивниот квалитет, туку тоа што двајцата природно сакаат да напаѓаат од слична зона.

Мбапе често се движи кон левиот канал, од каде што може со лице кон голот да влезе кон средината. Истата страна е природната територија на Винисиус, кој сака ширина, простор за еден на еден и можност потоа да влезе во шеснаесетникот.

Кога Мбапе ќе се повлече налево, Винисиус мора да одлучи дали ќе остане широко или ќе се придвижи кон центарот. Кога Винисиус ја добива топката крај линијата, Мбапе мора да одлучи дали ќе ја нападне длабочината, ќе остане во средината или повторно ќе побара топка во нозе.

Во истите простори влегува и Белингам.

Англичанецот е најопасен кога од втор план ќе ја нападне празнината пред противничкиот гол. Но ако таму веќе се наоѓаат двајца или тројца соиграчи, ефектот на неговото движење се намалува.

Проблемот, значи, не е недостаток од класа. Проблемот е распределбата на просторот.

На Мурињо му треба јасна хиерархија

Кога во еден напад има толку многу фудбалери кои сакаат да ја решаваат акцијата, тренерот мора да постави правила.

Некој мора да биде фудбалерот околу кого најчесто ќе се гради нападот. Некој друг мора да прифати дека во одредени ситуации неговата задача ќе биде да отвори простор, а не задолжително самиот да ја добие топката.

Трет фудбалер мора да ја обезбеди рамнотежата кога останатите ќе тргнат напред.

Без таква распределба, Реал лесно може да заврши со неколку големи имиња во истата зона и празен простор на спротивната страна од теренот.

Тоа не е нов проблем во европскиот фудбал. Тимовите преполни со ѕвезди неретко откриваат дека офанзивната слобода функционира само ако зад неа постои строга колективна структура.

Мурињо мора да го најде токму тој баланс.

Дефанзивната дисциплина се судира со офанзивната слобода

Тоа е можеби најсложениот дел од неговата работа.

Фудбалот на Мурињо традиционално бара дисциплина без топка, компактни растојанија и јасно дефинирани позиции. Но во составот има фудбалери чии најсилни особини се токму слободата, импровизацијата и индивидуалното препознавање на просторот.

Ако ги ограничи премногу, може да им одземе дел од она што ги прави посебни.

Ако им даде целосна слобода, ризикува остатокот од тимот да ја изгуби структурата.

Затоа не е доволно само да се избере формација. Мурињо мора да изгради правила според кои движењата на една ѕвезда автоматски ќе предизвикуваат реакција кај другите.

Ако Мбапе оди налево, некој мора да го нападне центарот. Ако Винисиус остане широко, друг фудбалер треба да влезе зад него. Ако Белингам тргне напред, зад него мора да постои покривање.

Без тие врски, формацијата на хартија не решава многу.

Барселона во моментов е шест бода подалеку

Најнепријатната споредба за Реал доаѓа од најголемиот ривал.

Барселона по седум кола има седум победи и максимални 21 бод. Реал има 15.

Самите шест бода во септември не решаваат првенство. До крајот останува огромен број натпревари. Но начинот на кој двата тима стигнуваат до своите резултати е важен.

Во моментов, Барселона остава впечаток на тим во кој индивидуалниот квалитет полесно се вклопува во колективната структура. Позициите се попрепознатливи, движењата почесто имаат продолжение, а по губење на топката играчите побрзо знаат каде треба да реагираат.

Реал, од друга страна, почесто зависи од момент кога еден од најдобрите фудбалери ќе направи нешто што противникот не може да го спречи.

И едното и другото може да носи победи. Но низ цела сезона, повторливиот механизам е многу посигурен од постојаното чекање индивидуална инспирација.

Во Мадрид веќе добро знаат колку болно може да биде ривалот да ја искористи нестабилноста. Поразот од Барселона во Суперкупот беше уште едно предупредување колку брзо голем натпревар може да се сврти против Реал.

На Реал можеби воопшто не му треба уште една ѕвезда

Кога Реал има проблем, трансфер пазарот речиси секогаш се појавува како дел од одговорот.

Во изминатиот период се појавуваа информации и за можен трансфер над 200 милиони евра.

Но сегашниот состав тешко може да се опише како тим на кој му недостига индивидуален квалитет.

Мбапе, Винисиус, Белингам, Валверде и останатите му даваат на Мурињо повеќе од доволно талент за екипа која треба да се бори за најголемите трофеи.

Прашањето е како тие делови ќе функционираат како целина.

Уште една ѕвезда нема автоматски да го поправи растојанието меѓу линиите. Нема сама да ја подобри реакцијата по изгубена топка. Нема да одреди кој треба да влезе во шеснаесетникот кога Мбапе оди лево. Нема да му даде на Винисиус повеќе простор ако истата зона веќе е преполна.

Тоа се проблеми кои се решаваат на тренинг, со улоги, повторување и дисциплина.

Време има, но не бесконечно

Шест бода по седум кола не се причина сезоната да се прогласи за загубена.

Реал има доволно квалитет за серија победи и доволно долга сезона пред себе за целосно да ја промени ситуацијата.

Но Мурињо не се врати во Мадрид за долгорочен експеримент без резултати. Неговото враќање дојде во клуб кој сака да ја прекине сушата без голем трофеј и повторно да воспостави стабилност.

Затоа најголемиот предизвик пред него не е да докаже дека една судиска одлука била погрешна. Во случајот со стартот врз Валверде, тоа веќе беше признаено.

Многу поважно е да направи Реал да знае што ќе прави кога противникот ќе му го затвори просторот, кога првиот притисок нема да успее, кога водството нема да биде доволно за мирен крај и кога најголемите ѕвезди нема да можат сами да го решат натпреварот.

Судиите можат да влијаат врз еден резултат. Не можат да изградат систем наместо тренерот.

Ако Мурињо успее да ги претвори огромниот индивидуален квалитет и различните карактери во тим со јасни улоги, шесте бода можат брзо да исчезнат. Ако не успее, Реал ризикува повторно да ја помине сезоната барајќи објаснување за проблем кој цело време бил на теренот.