Најголеми грешки на оние што штедат, а на крајот немаат пари

На почетокот од месецот сè изгледа под контрола. Немало големо купување, скапо патување или некој посебен луксуз. Но, кога ќе се приближи следната плата, состојбата на сметката повторно изгледа многу пониска од очекуваното.

Причината често не е една голема сметка, туку низа мали трошоци што речиси и не ги забележуваме. Дополнително одење во продавница, неколку производи земени без план, храна што останала заборавена во фрижидерот или попуст што нè убедил да купиме нешто што воопшто не ни било потребно.

Кога семејниот буџет е веќе оптоварен со редовните трошоци, токму ваквите мали одлуки можат да ја направат разликата меѓу месец што завршува според планот и последна недела исполнета со пресметки.

Најчестата грешка се прави уште кога ќе стигнат парите

Многу луѓе штедењето го оставаат за крајот од месецот. Идејата е едноставна: ќе се потроши што е потребно, а она што ќе остане ќе се тргне настрана.

Проблемот е што парите што се постојано достапни многу полесно се трошат. Наместо да се чека крајот од месецот, поодржлив пристап е однапред да се одреди реална сума што нема да биде дел од секојдневниот буџет.

Таа сума не мора да биде голема. Поважно е издвојувањето да стане навика, наместо штедењето да зависи од тоа дали случајно ќе останат пари.

Пазарувањето без план создава трошоци што не ги гледаме

Списокот за пазарување е корисен само ако зад него постои план. Десет производи запишани на лист не значат многу ако од нив не може да се состават неколку конкретни оброци.

Пред одење во продавница, многу попрактично е прво да се одлучи што ќе се готви во следните неколку дена. Потоа треба да се проверат фрижидерот, замрзнувачот и кујнските шкафови и да се запише само она што навистина недостасува.

На овој начин се намалуваат дополнителните одења во продавница, двојното купување исти намирници и шансата нешто да остане неискористено.

Добро правило е и да се избираат состојки што можат да се употребат во повеќе јадења. Зеленчукот, доматниот сос, тестенините, оризот или некоја основа за сос можат да бидат дел од повеќе различни оброци, наместо секој рецепт да бара сосема нова кошничка производи.

Попустот не е заштеда ако купувате нешто што не ви треба

Ниската цена лесно создава чувство дека сме направиле добра зделка. Но, производ што не бил планиран останува дополнителен трошок, без разлика колку бил намален.

Промоциите имаат најголема вредност кога се користат откако веќе знаете што ви е потребно. Наместо да се составува менито според сè што е на попуст, подобро е прво да се направи план, а потоа меѓу понудите да се побараат производите што се вклопуваат во него.

Таков пример има и во актуелната промотивна содржина на Eurospin во Хрватска. Две пакувања широки тестенини, доматно пире, две мешавини зеленчук и павлака за готвење се пресметани на вкупно 5,76 евра. Од тие состојки, според примерот, може да се подготват околу осум порции, што е приближно 72 евроценти по порција, без основните зачини и маслото.

Сепак, вистинската заштеда не е во самата бројка. Таа постои само ако тие производи навистина ќе бидат искористени.

Најевтиното пакување не е секогаш најевтиниот избор

Гледањето само на конечната цена на пакувањето може да биде измамливо. Помал производ може да изгледа поевтин, но да има повисока цена по килограм или литар.

Затоа, кога се споредуваат две слични намирници, единечната цена дава многу пореална слика за тоа што навистина е поисплатливо.

Но, истото правило важи и во обратна насока. Големо пакување не е добра зделка ако половина од него ќе заврши во канта. Ова е особено важно кај свежото месо, млечните производи, овошјето и зеленчукот.

Кај трајните производи, како ориз, тестенини или конзервирана храна, поголема залиха полесно може да се испланира. Кај производите со краток рок, најдобрата количина е онаа што реално ќе ја потрошите.

Храната што ја фрлате е веќе платена

Неколку лажици сос, половина пакување зеленчук или една преостаната порција ручек изгледаат безначајно. Но, кога истото се повторува секоја недела, во кантата не завршува само храната, туку и дел од парите потрошени за неа.

Едно практично решение е во неделниот план намерно да се остави оброк во кој ќе се искористи она што останало. Варениот зеленчук може да стане дел од омлет или сос, месото може да се искористи во друг оброк, а лебот во тост или презла.

За дел од готовата храна, правилното замрзнување на храната може да биде подобро решение отколку да се остави во фрижидер додека повеќе не може да се употреби.

Истото важи и за свежото овошје. Правилното чување може да спречи прерано расипување и да ви даде уште неколку дена за производот навистина да се изеде.

Штедењето што личи на казна обично не трае

План според кој одеднаш треба да се откажете од сè што ви причинува задоволство тешко дека ќе остане одржлив на долг рок.

Многу поголем ефект имаат неколку едноставни навики што можат да се повторуваат секоја недела: однапред испланирани оброци, проверка што веќе има дома, список за пазарување, споредување на единечните цени и разумно искористување на остатоците.

Целта не е секоја набавка да биде најевтината можна, туку што помалку пари да исчезнуваат на производи што не биле потребни, храна што не била искористена и мали импулсивни одлуки што поединечно изгледаат безопасно.

На крајот од месецот токму тие ситни трошоци најчесто ја прават големата разлика.