Начинот на допишување може да открие психопат
Начинот на кој луѓето комуницираат преку пораки одамна не е само техничко средство за размена на информации, туку огледало на нивниот внатрешен свет. Изборот на зборови, тонот и фреквенцијата на одредени изрази можат да откријат емоционални состојби, модели на размислување и однос кон другите. Според психолозите, во некои случаи тие сигнали одат и чекор подалеку, упатувајќи на потенцијално проблематични, таканаречени темни црти на личноста, кои често остануваат незабележани сè додека не е предоцна.
Одредени навики во испраќањето пораки, како агресивен јазик, постојана негативност, пцуење и прекумерна фокусираност на „јас“, можат да укажуваат на темни црти на личноста, вклучувајќи психопатија. Психолозите нагласуваат дека не е пресуден еден пример, туку повторливи јазични обрасци со тек на време.
Психологот Шарлот Ентвисл укажува дека јазикот што го користиме во секојдневната дигитална комуникација не е случаен. Напротив, тој често следи стабилни психолошки обрасци. Луѓето со изразени темни црти на личноста, според неа, имаат тенденција почесто да користат непријателски и негативен речник, да изразуваат лутина и фрустрација преку зборови како „мразам“ или „бесен сум“, како и да го ставаат сопствениот интерес во преден план преку нагласено користење на прво лице еднина, наместо колективни формулации.
Во текст објавен за „The Conversation“, Ентвисл објаснува дека ваквите јазични избори не се само стилска навика, туку одраз на начинот на кој личноста размислува, чувствува и се поврзува со другите. Таа посочува дека, без разлика дали станува збор за кратка порака, подолга е-пошта, коментар на социјалните мрежи или лежерен разговор, зборовите што ги избираме тивко ја откриваат нашата емоционална дистанца или блискост со соговорникот. Кај луѓето со потемни црти, тој јазик често е постуден, поагресивен и со помалку емпатија.
Медицинските институции ја поддржуваат оваа врска меѓу јазикот и личноста. Според Клиниката во Кливленд, психопатијата се смета за потешка форма на антисоцијално растројство на личноста и е поврзана со зголемен ризик од импулсивно и насилно однесување, манипулација и недостиг на чувство на вина. Иако не секој што покажува вакви јазични обрасци е опасен, статистичките податоци укажуваат дека ваквите карактеристики не се безначајни.
Сепак, Ентвисл јасно предупредува дека не смее да се брза со етикетирање. Една навика, како повремено пцуење или негативен коментар, сама по себе не значи дека некој е психопат. Она што треба да предизвика внимание е постојаната комбинација на повеќе вакви обрасци, нивното повторување и начинот на кој тие доминираат во комуникацијата со тек на време. Токму затоа, според психологот, говорот и пишувањето често ги издаваат длабоките црти на личноста многу порано отколку отвореното однесување, што ги прави важен, но често игнориран сигнал.
