Како вашиот стрес незабележливо се пренесува на домашното милениче
Стресот и емоционалната состојба на сопственикот директно влијаат врз психичкото здравје на домашните миленици. Откријте како и зошто тие го чувствуваат тоа.
Домашните миленици силно го чувствуваат расположението на својот сопственик. Долготрајниот стрес, напнатоста и анксиозноста кај човекот можат да предизвикаат зголемен стрес, промени во однесувањето и емоционална нестабилност кај кучето или мачката, особено кога меѓусебната врска е силна и секојдневна.
Врската помеѓу човекот и домашното милениче одамна не е едноставна релација на грижа и зависност. Таа е длабоко емотивна, инстинктивна и често потценета. Современата ветеринарна наука и бихевиористиката сѐ почесто потврдуваат дека кучињата и мачките не само што го препознаваат нашето расположение, туку и активно реагираат на него, особено кога станува збор за стрес и внатрешна вознемиреност.
Домашните животни со векови живеат покрај луѓето и постепено еволуирале да ги доживуваат како дел од сопствената безбедна заедница. Тие внимателно го набљудуваат нашето однесување, ги следат движењата на телото, промените во гласот и енергијата што ја носиме со себе. Кога сопственикот е под постојан притисок, нервозен или ментално исцрпен, миленичето го регистрира тоа како сигнал дека околината повеќе не е целосно сигурна.
Според Андреа Ј. Ту, експерт за однесување на животни, милениците развиле извонредна способност да ја разбираат човечката комуникација и тогаш кога таа не е вербална. Тие ги читаат суптилните промени во говорот на телото, микродвижењата, држењето и физиолошките реакции кои укажуваат на емоционална напнатост. Како последица на тоа, нивната сопствена емоционална состојба се менува и често се појавуваат симптоми што потсетуваат на човечки стрес.
Односот помеѓу сопственикот и кучето често се опишува како сличен на односот мајка–дете. Животното бара стабилност, рутина и емоционална сигурност. Кога сопственикот е вознемирен, раздразлив или отсутен, кучето тоа го доживува како нарушување на основната рамнотежа. Кај мачките, реакциите се посуптилни, но подеднакво значајни, преку повлекување, избегнување контакт или невообичаени навики.
Особено важна улога има сетилото за мирис. За разлика од луѓето, милениците можат да ги детектираат хормоналните промени поврзани со стресот преку мирисот на телото. Кога човекот е под психички притисок, неговата телесна хемија се менува, а животното тоа го чувствува како предупредување. Во комбинација со визуелните и однесувачките сигнали, ова создава состојба на постојана будност и напнатост кај миленичето.
Не сите домашни миленици реагираат исто. Интензитетот на реакцијата зависи од јачината на врската меѓу сопственикот и животното. Колку е поблиска и подлабока таа врска, толку поизразено миленичето ги „огледува“ емоциите на човекот. Животните кои поминуваат најмногу време со својот сопственик и се силно емотивно поврзани, најчесто покажуваат најочигледни знаци на преземен стрес.
Кога сопствениците ќе забележат промени во однесувањето на своето милениче, како немир, агресија, повлеченост или апатија, причината ретко е изолирана. Во голем број случаи, изворот на проблемот е секојдневниот стрес во домот. Затоа експертите нагласуваат дека решението не се состои само во тренинг или корекција на однесувањето на животното, туку и во промена на динамиката и емоционалната клима во која живеат и човекот и миленичето.
Работата на сопственото ментално здравје има директен и моќен ефект врз благосостојбата на домашното милениче. Кога човекот е посмирен, пофокусиран и емоционално стабилен, животното го чувствува тоа како безбедност и сигурност. На тој начин, грижата за себе станува најголемиот чин на љубов што можете да му го понудите на суштеството кое секојдневно ве следи, ве чувствува и ви верува безусловно.
